Terug naar overzicht

Gehoorschade bij kinderen: een KNO-arts trekt aan de bel

copy-of-geen-piepjes-maar-woordenKinderen luisteren steeds vaker via oordopjes naar muziek of naar de audio van films. Het volume op tien. En na verloop van tijd volgen de klachten: oorsuizen, gehoorverlies en concentratieproblemen. Een ontwikkeling waar KNO-artsen zich zorgen over maken. Zo ook Jan van der Borden, KNO-arts in het BovenIJ Ziekenhuis in Amsterdam-Noord.

Waarom die bezorgdheid? Wat is het probleem?

Lawaaislechthorendheid houdt zich niet aan leeftijd. Het ontstaat bij te lang en/of te hard geluid. Vrijwel alle deskundigen op dit gebied denken dat harder dan 80 dB al schadelijk is bij volwassenen, maar bij kinderen is minder dan 80 dB al schadelijk. Om te beginnen hebben kinderen nog een nauwe gehoorgang, zodat de (lawaai)druk bij hen harder binnenkomt. Bovendien stapelt lawaaischade. 50 jaar geleden kregen mensen vaak pas met schadelijk lawaai te maken als ze gingen werken. Maar tegenwoordig hebben jongvolwassenen soms al meer dan vijftien jaar lawaaischade opgelopen als ze aan hun eerste baan beginnen.

En dat alles door die oordopjes en koptelefoons die te hard staan?

Die dragen inderdaad voor een groot deel bij aan het probleem. Een kind in de auto dat met een koptelefoon op boven het verkeerslawaai wil uitkomen, zet vaak de volumeknop weer wat verder open. En iedereen die weleens met de bus, tram of metro reist, ziet dat de helft van de kinderen oordopjes draagt. Vaak staat het geluid zo hard dat je makkelijk mee kunt luisteren. Maar als jij het kunt horen, is het slecht voor hun oren.

Hebben ze helemaal niet door hoe schadelijk dat is?

Wie lawaaischade oploopt of dreigt op te lopen, krijgt te maken met oorsuizen, bijvoorbeeld in de vorm van een aanhoudende piep. Vergelijk dat met het ‘au’ bij het aanraken van de hete verwarming. In zo’n geval trek je meteen je hand terug. Maar trek je bij oorsuizen je oren terug? Vaak niet. Doet een kind dat dan wel…?

Wat moet er gebeuren?

Een grotere bewustwording, in de eerste plaats bij ouders, maar ook bij leerkrachten. Ouders zijn verantwoordelijk voor de opvoeding. Zij leren hun kinderen tanden poetsen en handen wassen. Maar zij moeten hun kinderen dus ook leren dat lang en teveel lawaai schadelijk is. Dat is moeilijker dan bij die tanden en handen. Om te beginnen, hebben veel ouders zelf al last van gehoorschade. Zij merken daardoor niet dat het geluid uit oortjes of koptelefoons bij hun kind eigenlijk al te hard staat. Daarnaast zijn de gevolgen vaak niet direct merkbaar. Er kan een groot tijdsinterval zitten tussen het oplopen van gehoorschade door lawaai en er serieus last van krijgen. Niet alleen minder horen, maar ook vervormd horen, hyperacusis en oorsuizen (tinnitus) ontstaat soms pas na 20 tot 30 jaar. Als KNO-artsen weten we welke vervelende gehoorschade er op de langere termijn wordt veroorzaakt. We roepen ouders dan ook op om hun kinderen daar bewust van te maken.

Nog een tip of aandachtspunt voor ouders?

Leer kinderen als ze nog klein zijn al om met geluid om te gaan. Als ze puber zijn, zullen ze vaak niet meer doen wat hun ouders zeggen. Maar op jonge leeftijd zijn ze daar nog wel ontvankelijk voor. Het goede voorbeeld geven dus. Dat is toch wel het belangrijkste. En ja, dat is een open deur. Maar dat dit nodig is, moet toch echt nog goed tot de moderne, 21ste-eeuwse ouders doordringen. Aan het begin van de vorige eeuw hadden ouders het met hun kinderen ook nog niet over handen en tanden…

 

Jan van der Borden

KNO-arts in het BovenIJ Ziekenhuis te Amsterdam. Zie ook: kno.nu.

 

Redactie HearOn HearOn is de social venture van de Nationale Hoorstichting. De redactie van HearOn publiceert op deze blog regelmatig artikelen over de preventie van gehoorschade op de werkvloer. Aanmelden voor onze nieuwsbrief kan rechts bovenaan deze pagina. Heeft u vragen of suggesties, stuur dan een mail naar info@hearon.nl.

Reageer